Volver ao contido

Gobernanza Económica da UE

A Estratexia Europa 2020 constitúe o novo marco de referencia para a coordinación das políticas económicas e de emprego dos Estados membros da UE, a través fundamentalmente dos Programas Nacionais de Reformas e das Orientacións Integradas Europa 2020.


A crise deixou ao descuberto en moitos países europeos problemas fundamentais e tendencias insustentables. Tamén puxo de manifesto ata que punto son interdependentes as economías dos países da UE. Unha maior coordinación de políticas económicas na UE contribuirá a resolver os problemas e a impulsar o crecemento e a creación de emprego no futuro.


A nova gobernanza económica da UE baséase en tres elementos principais:

  • Reforzar a axenda económica cunha supervisión máis estreita por parte da UE. Isto inclúe as prioridades e os obxectivos políticos acordados dentro da Estratexia Europa 2020; os compromisos adicionais contraídos polos Estados membros que participan no Pacto polo Euro Plus; maior supervisión por parte da UE das políticas económicas e fiscais no marco do Pacto de Estabilidade e Crecemento mediante novos instrumentos para reducir os desequilibrios macroeconómicos, e un novo método de traballo -o Semestre Europeo- para debater as prioridades económicas e orzamentarias cada ano nas mesmas datas.
  • Salvagardar a estabilidade da zona do euro. En 2010, a UE reaccionou fronte á crise da débeda soberana creando mecanismos provisionais de apoio aos Estados membros, que serán substituídos en 2013 por un mecanismo permanente, o Mecanismo Europeo de Estabilidade. Estas medidas de apoio están supeditadas á aplicación de programas rigorosos de consolidación fiscal e de reforma e desenvólvense en estreita cooperación co FMI.
  • Sanear o sector financeiro. A UE creou novas normas e novos organismos para previr os problemas con máis antelación e asegurarse de que se regula e supervisa correctamente a actividade de todos os axentes financeiros. Ademais, ten o empeño de garantir que os bancos europeos conten con suficientes reservas de capital para soportar as turbulencias que poidan ameazar ao sistema financeiro no futuro, de modo que poidan seguir operando e ofrecendo créditos a fogares e empresas.

 

Todos os Estados membros comprometéronse a alcanzar os Obxectivos de Europa 2020 e traducíronos en obxectivos nacionais. Por iso, a Unión Europea estableceu un ciclo anual de coordinación das políticas económicas denominado o Semestre Europeo.  Cada ano, a Comisión analiza detidamente os plans de reformas orzamentarias, macroeconómicas e estruturais dos Estados membros e failles recomendacións para os 12-18 meses seguintes.

 

En outubro de 2015 a Comisión Europea decidiu racionalizar máis o Semestre Europeo. Iso implicou, concretamente, integrar mellor a zona do euro e as dimensións nacionais, centrarse máis nos resultados en materia social e de emprego, impulsar o diálogo democrático, fomentar a converxencia localizando e aplicando as mellores prácticas e apoiar as reformas dos Fondos Estruturais e de Investimento Europeos e a Asistencia Técnica.

 

As principais etapas do Semestre Europeo son as seguintes:

  • En setembro, o presidente da Comisión Europea expón as prioridades políticas, económicas e sociais no discurso sobre o estado da Unión que pronuncia ante o Parlamento Europeo. O debate que segue proporciona a base do Estudo Prospectivo Anual sobre o Crecemento do ano seguinte.
  • En outubro, os Estados membros da zona do euro presentan os seus proxectos de plans orzamentarios para o ano seguinte.
  • En novembro, a Comisión emite un ditame sobre cada un dos Estados, onde avalía se o proxecto de plan orzamentario cumpre as obrigacións do Pacto de Estabilidade e Crecemento.
  • Tamén en novembro, a Comisión adopta para o ano seguinte o Estudo Prospectivo Anual sobre o Crecemento, onde se establecen as prioridades da UE para impulsar a creación de emprego e o crecemento. Ao mesmo tempo, a Comisión publica o seu Informe sobre o mecanismo de alerta e a avaliación dos proxectos de plan orzamentario dos Estados membros da zona do euro.
  • En febreiro, a Comisión publica un estudo económico por cada Estado membro no que analiza a súa situación económica, os seus plans de reforma e, se considerase necesario á luz do Informe sobre o mecanismo de alerta, os posibles desequilibrios aos que se enfronta.
  • Na súa reunión de primavera, en marzo, o Consello Europeo pasa revista á situación macroeconómica xeral e os avances cara aos obxectivos de Europa 2020 e emite orientacións sobre reformas orzamentarias, macroeconómicas e estruturais.
  • En abril, os Estados membros presentan os seus plans para conseguir unhas finanzas públicas saneadas (Programas de estabilidade ou converxencia) e as reformas e medidas coas que tentarán alcanzar un crecemento intelixente, sustentable e integrador en áreas como o emprego, a educación, a investigación, a innovación, a enerxía ou a integración social (Programas nacionais de reforma).
  • En maio, a Comisión propón recomendacións específicas por cada Estado membro, excepto a aqueles que están suxeitos a programas de axuste macroeconómico. O Consello debate estas recomendacións e, a continuación, o Consello Europeo apróbaas. Deste xeito os Estados membros dispoñerán dunha serie de orientacións antes de dar os últimos toques aos seus proxectos de orzamento para o ano seguinte.
  • Por último, a finais de xuño ou principios de xullo, o Consello adopta oficialmente as recomendacións para cada país. Se os Estados membros fan caso omiso das recomendacións e non toman medidas no prazo establecido, poden recibir advertencias. En caso de desequilibrios macroeconómicos e orzamentarios excesivos, tamén pode recorrerse a incentivos e sancións.

Para aplicar as políticas requiridas e garantir un amplo respaldo, mantense unha estreita cooperación co Parlamento Europeo, con outros órganos consultivos da UE (Comité das Rexións e Comité Económico e Social Europeo) e cos Estados membros.

 

2017

 

2016

 

2015

2014

 

2013

 

2012

 

 

Union Europea